In dit verhaal vertel ik hoe de fundamenten onder mijn bestaan werden weggeslagen door onverwachte gebeurtenissen binnen mijn familie in Gent. De drang om betekenis en liefde te vinden botst voortdurend met de onmiskenbare nood aan financiële zekerheid en goedkeuring. Door interne en externe conflicten werd ik gedwongen te kiezen – en misschien nog dringender: mezelf in vraag te stellen wat echt belangrijk is.
Die nacht dat alles veranderde, hoorde ik de regen tegen mijn raam tikken terwijl ik in mijn pyjama’s stond te schreeuwen tegen mijn broer Bram: ‘Je begrijpt het niet! Jij hebt alles verpest!’ Mijn leven, ooit zo voorspelbaar en knus in het huisje van mama in Gentbrugge, werd in enkele maanden tot puin herleid. De drang om zekerheid vast te houden, worstelde telkens weer met de moed om alles los te laten en zelf een nieuwe weg te zoeken.
Mijn naam is Hannelore Janssens, en ergens ben ik mezelf kwijtgeraakt tussen verwachtingen, familie en het onzichtbare gewicht van ‘hoe het hoort’. Mijn verhaal draait om de strijd tussen wie ik dacht dat ik moest zijn, en wie ik diep vanbinnen ben, tegen het decor van ons Vlaams platteland en de altijd aanwezige blik van mijn familie. Mijn grootste angst werd werkelijkheid toen ik merkte dat mijn stem niet meer de mijne was, en ik enkel nog sprak om anderen gerust te stellen.
