Mijn naam is Sofie en ik dacht altijd dat ik alles aankon. Maar op een dag, toen ik niet meer kon, liet ik alles achter en vluchtte ik naar Durbuy. Nu vraag ik mezelf en jullie af: heeft elke moeder recht op haar eigen leven?
Vannacht heb ik mijn zoon en schoondochter uit huis gezet. Ik besefte dat ik, zelfs als moeder, ook voor mezelf moet zorgen. Dit is mijn bekentenis over grenzen, liefde en de prijs van opoffering.
Ik vertel hoe ik maandenlang de baby van mijn buurvrouw, Els, opving omdat ik geen nee durfde te zeggen. Vandaag voel ik me tot het uiterste gedreven en moet ik eindelijk voor mezelf opkomen, ook al betekent dat ruzie. Kan ik mezelf vergeven dat ik zo lang over mijn grenzen liet gaan?
Mijn verhaal begint op het moment dat ik eindelijk de moed vond om mijn schoonmoeder, Mariette, te vragen haar sleutel terug te geven. Maandenlang probeerde ik alles goed te doen voor mijn gezin en haar, tot ik mezelf verloor in de strijd om iedereen tevreden te houden. Nu vraag ik me af: ben ik egoïstisch, of heb ik eindelijk voor mezelf gekozen?