Ik vertel hoe ik op mijn tweeënzeventigste langzaam een vreemde werd in het huis dat ik ooit mee heb opgebouwd. Terwijl mijn kinderen hun drukke leven probeerden te beschermen, begon ik te twijfelen of liefde nog bestond zonder afspraak in een digitale agenda. Uiteindelijk moest ik kiezen tussen stil wachten op kruimels aandacht of opnieuw ruimte innemen in mijn eigen leven.