Mijn leven veranderde op een regenachtige avond in Gent, toen ik thuiskwam en mijn vrouw Marie niet vond. Haar afwezigheid bracht een stilte die mijn hart verscheurde en oude familieconflicten weer naar boven haalde. In deze beklemmende zoektocht naar antwoorden ontdekte ik hoe fragiel geluk kan zijn en hoe diep de wonden van het verleden reiken.
Het was al aan het schemeren en mama was nog steeds niet thuis. Ik, Ilona, zat in mijn rolstoel en probeerde haar te bellen, maar kreeg alleen een onbekende stem te horen. Die avond veranderde alles, en ik moest leren omgaan met verlies, wanhoop en de kracht vinden om verder te gaan.
Vijf jaar geleden verdween mijn dochter Lien spoorloos nadat ze met haar vriend uit Antwerpen vertrok. Elke dag worstel ik met de onverschilligheid van de politie, het zwijgen van de buren en mijn eigen schuldgevoel. Dit is mijn verhaal over verlies, wanhoop en de hoop dat de waarheid ooit aan het licht komt.