Vanaf het moment dat ik aan Christian zijn deur klopte die regenachtige namiddag, voelde mijn maag als een vuist vol stenen. Alles waar ik voor geleefd had — mijn gezin, mijn vriendenkring in Mechelen, het respect van mijn ouders — stond plots wankel door wat ik moest vertellen. Die dag bracht mijn verlangen naar waarheid iedereen rond mij aan het wankelen, en liet mij achter met een onmogelijke keuze tussen eerlijkheid en schijn.