Mijn naam is Katrien, en op een ijskoude avond in Gent, terwijl de sneeuwvlokken traag naar beneden dwarrelden, stond mijn huwelijk met Jan op springen. Twintig jaar samen, een zoon die net op kot zit in Leuven, en een huis dat plots veel te groot en te stil aanvoelt. Terwijl ik mezelf afvroeg waar het allemaal misliep, barstte een ruzie los die alles op scherp zette.