Ik was amper zestien toen ik Ewa, een meisje van zeventien en hoogzwanger, in huis nam. Onze families, onze school en heel de buurt keken met argwaan toe, terwijl ik worstelde met schuldgevoel, liefde en de harde realiteit van volwassen worden in een klein Vlaams dorp. Dit is mijn verhaal over keuzes, familieconflicten en de zoektocht naar begrip.
Ik zat naast mijn grootmoeder in de wachtzaal van het ziekenhuis, mijn hart bonzend van angst en schaamte. Haar zwijgende blik en het gefluister van andere wachtenden maakten alles nog zwaarder. Dit is het verhaal van hoe één dag in een Gentse wachtzaal mijn leven voorgoed veranderde.
Mijn leven veranderde op slag toen ik in een overvolle Antwerpse tram de gebroken blik herkende van mijn vroegere vriendin, Sofie. Haar verhaal van verlies, huiselijk geweld en schaamte raakte me diep, en ik besloot haar niet aan haar lot over te laten, ook al bracht dat mijn eigen rust in gevaar. Dit is het verhaal van hoe vriendschap zelfs de meest verloren ziel kan redden.
Mijn dochter, Lotte, heeft mij publiekelijk een ’toxische moeder’ genoemd. Mijn reputatie in het dorp is aan diggelen en ik worstel met schuld, schaamte en onbegrip. Dit is mijn verhaal over familie, verwachtingen en de pijn van onuitgesproken woorden.