Ik leefde jarenlang met Marc, een man die elk bedrag controleerde en mij liet geloven dat zijn regels ons gezin beschermden. Toen mijn moeder Hilde ernstig ziek werd en hij haar hulp een ‘onnodige kost’ noemde, begon ik in het geheim geld en moed te verzamelen. Mijn promotie op het werk gaf mij uiteindelijk het bewijs dat ik niet onverantwoordelijk was, maar gevangen zat in zijn behoefte aan macht.