Ik ben Marleen en nadat mijn kinderen het huis uit waren, kwam ik terecht in een storm van eenzaamheid en onbegrip. Mijn schoondochter Leen liet me voelen dat ik niet meer welkom was en bij mijn dochter Els botste ik op een muur van kilte. Nu vraag ik me af waar het allemaal is misgelopen en of er nog een plek voor mij is in het leven van mijn eigen bloed.
Het begon allemaal op die natte dinsdag, toen ik toevallig een gesprek tussen mijn dochter en mijn schoonzoon opving. Hun woorden sneden als messen en veranderden mijn vertrouwde wereld in één klap. Mijn verhaal is er één van liefde, vertrouwen, onbegrip, maar ook hoop.
Mijn grootvader Luc is een eenzame man, getekend door het leven. In deze vertelling neem ik je mee in mijn worsteling om hem nabij te zijn, ondanks de muren die hij rondom zich heeft gebouwd. Het is een verhaal over familie, verlies en de vraag of liefde genoeg is om oude wonden te helen.
