Op een late, druilerige avond bots ik in de spoeddienst van Leuven tegen het zwijgen, tegen het niet-gehoord worden. Mijn angst en woede strijden met de orde van doktersjassen en de met felle tl-lampen verlichte gang. Het conflict tussen mijn recht om als mens gezien te worden en de kille efficiëntie van het ziekenhuis drijft me tot een breekpunt, en dwingt me de diepste vragen over rechtvaardigheid en eigenwaarde te stellen.