Mijn naam is Lejla en nog nooit heb ik me zo alleen gevoeld als toen ik, vlak na de geboorte van onze tweeling, oog in oog stond met de koude argwaan van mijn schoonmoeder. Wat begon bij een ongelukkige opmerking over het verschil in hun huidkleur, groeide uit tot een smeulende familiebrand die me van binnen langzaam verteerde. Zelfs toen de waarheid triomfeerde, bleef de pijn van het gebrek aan vertrouwen en de scherpe snede van vooroordelen onuitwisbaar in mijn geheugen.