Vanaf de eerste seconde dat Maarten zijn sleutel in het slot steekt en Nora’s stem hem confronteert, besef ik dat dit geen gewone avond wordt. De spanning tussen mijn verlangen om eindelijk een stukje eigen leven op te eisen en de dankbaarheid die ik voel tegenover mijn zus, staat op barsten. Ik worstel met schuldgevoelens elke keer als ik voor mezelf probeer op te komen – maar wie ben ik als ik altijd zwijg?