Vanaf het telefoongesprek dat alles veranderde, vertel ik over de verscheurende familiebreuk met mijn schoondochter, die mijn kleinkinderen heeft weggehaald. Mijn dagen worden verteerd door schuldgevoel, wanhoop en de hoop op verzoening; ik stel mezelf voortdurend de vraag waar het precies misliep. In een openhartige bekentenis neem ik je mee in mijn pijn, en laat ik je voelen hoe een Vlaamse familie uit elkaar kan vallen, en hopelijk ooit misschien hersteld.