Als de Dagen Opmaken: Een Vlaamse Familieverte

‘Ik zit hier, mijn handen trillend rond een kop koude koffie, en ik weet niet meer of ik de slechterik ben in mijn eigen verhaal. Vol schuld en uitgeput van de gevechten, vraag ik me af wanneer je moet opgeven en wanneer je moet vechten voor iets dat ooit liefde was. Met elke dag groeit de twijfel, maar toch blijf ik hopen op vrede, ergens in de verte, achter diepe wonden.’