Onder de Vlaamse wolken: Marta’s strijd voor vrijheid

“Je zult nooit goed genoeg zijn, Marta.” De woorden van mijn schoonmoeder, Elise, galmen als een echo door mijn gedachten terwijl ik de winterjas van mijn zoontje over zijn schouders trek. Er hangen druppels aan de ramen, buiten is het kil en grijs, maar het voelt minder koud dan binnen die muren waar haar oordeel woont. Piotr zit aan de keukentafel, verdiept in de sportuitslagen van de Gazet van Antwerpen. Ik wacht op een blik van hem, één zucht, een schouderklopje, iets – maar hij blijft in zijn krant verzonken, alsof mijn aanwezigheid niet meer is dan een windvlaag.