Mijn naam is Lore, en deze ochtend werd ik bruusk gewekt door de dringende stem van mijn broer, Pieter. We moesten naar huis, naar Hasselt, omdat onze vader plots ernstig ziek was geworden. In de wagen, terwijl de sneeuw smolt op de voorruit en elke kilometer de spanning tussen ons toenam, voelde ik hoe de herinneringen en oude conflicten bijna tastbaar werden. Wat volgt is mijn indringend relaas van een familie die balanceert tussen oude wonden, Belgisch realisme en de hoop op verzoening.