Vanop mijn stoel in de veranda hoor ik uit de keuken mijn moeder schreeuwen. Ik voel hoe angst en schuld als koude slangen door mijn buik kronkelen terwijl ik wacht op het moment dat ik mezelf weer moet verdedigen. In de chaos van mijn familie, met elke keuze tussen mijn eigen grenzen en de verwachtingen van mijn ouders, verlies ik elke keer een stukje van mezelf.
Ik ben Els, geboren en getogen in Lokeren, en dit is het verhaal van hoe ik mezelf verloor in de strijd tussen zorgen voor mijn zieke moeder en mijn eigen geestelijk overleven. De keuze tussen haar beschermen en mezelf redden heeft mij verscheurd tot op het bot, en nog steeds vraag ik me af: had ik het recht om weg te lopen uit haar schaduw? Hier leest u de intieme waarheid van mijn eigen machteloosheid, schuld en de harde zoektocht naar emotionele bevrijding.
Vanaf mijn kindertijd in een arbeidersgezin in Gent voelde ik mij altijd de mindere, ondanks mijn niet aflatende loyaliteit tegenover mijn familie. De pijn van onzichtbaarheid en het voortdurende gevecht tussen verlangen naar aanvaarding en de nood aan grenzen overschaduwden mijn volwassen leven. Dit is mijn verhaal van verlies, onrecht, en de prijs van zelfbehoud versus harmonie.
