Stilte in mij: Hoe ik kanker overleefde en mijn familie verloor

‘Waarom ben je zo koppig, Sofie? Je weet dat je zelf die keuze hebt gemaakt.’ De stem van mijn moeder, dof en koel via de telefoon, klinkt nog na in mijn hoofd terwijl ik zwijg. Mijn vingers trillen rond het oor van het oude bakelieten toestel dat ik erfde van mijn grootmoeder. Weken had ik moed verzameld om haar te bellen, haar te vertellen wat ik liever had verzwegen: ik heb kanker. Borstkanker. En ik, Sofie Van Loock uit Antwerpen, 38 jaar en zo doodgewoon, sta nu oog in oog met het beest waar ik altijd dacht van te zullen weglopen.